مصدق

تو به من خندیدی

ونمیدانستی من به چه دلهره از باغچه ی همسایه

سیب را دزدیدم

باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تو دید

 

غضب آلوده به من کرد نگاه

 

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

وتو رفتی و هنوز سالهاست

خش خش گام تو تکرار کنان میدهد آزارم

و من اندیشه کنان غرق این پندارم

که چرا باغچه کوچک ما سیب نداشت؟؟؟

فروغ

من به تو خندیدم

چونکه میدانستم

تو به چه دلهره از باغچه ی همسایه سیب را دزدیدی

پدرم از پی تو تند دوید

ونمی دانستی باغبان باغچه همسایه

پدر پیر من است

من به تو خندیدم

تا که با خنده خود

پاسخ عشق تورا خالصانه بدهم

بغض چشمان تو لیک

لرزه انداخت به دستان منو

سیب دندان زده از دست من افتاد بخاک

دل من گفت برو

چون نمی خواست بخاطر بسپارد

گریه تلخ تورا

ومن رفتم و هنوز سالهاست که در زهن من ارام ارام

حیرت و بغض توتکرار کنان می دهد ازارم

و من اندیشه کنان غرق این پندارم

که چه میشد باغچه کوچک ما سیب نداشت؟؟؟

جواد نوروزی

دخترک خندید

پسرک ماتش برد

که به چه دلهره سیب را از باغچه همسایه دزدید

باغبان از پی او تند دوید

به خیالش می خواست

حرمت باغچه و دختر کم سالش را

از پسر پس گیرد

غضب آلود به او غیضی کرد

این وسط من بودم

سیب دندان زده ای که به خاک افتادم

.

.

..

دخترک رفت ولی زیر لب می گفت:

او یقینا پی معشوق خودش می آید

پسرک ماند ولی روی لبش زمزمه بود:

مطمئنا که پشیمان شده بر میگردد

سالهاست که پوسیده ام آرام آرام

عشق قربانی مضلوم غرور است هنوز

جسم من تجزیه شد ساده ولی ذراتم

همه اندیشه کنان غرق این پندارند

این جدایی بخدا رابطه با سیب نداشت

 

نوشته شده در شنبه یکم بهمن 1390ساعت 16:33 توسط فایز دشتی|